Coachmaatje

Afgelopen woensdag was ze er voor het eerst, mijn nieuwe coachmaatje. Tenminste, de eerste keer echt. Twee weken daarvoor was ze al kennis komen maken, samen met de begeleidster van de vrijwillige hulpdienst.
De vrijwillige hulpdienst regelt hier in de stad de maatjes voor mensen die dat nodig hebben. Ze hebben administratiemaatjes voor als het je niet lukt om al het papierwerk bij te houden, of als je eigenlijk niet helemaal begrijpt wat er in de brieven staat die met enige regelmaat op je deurmat vallen.
Ze hebben ook sociale maatjes, voor mensen die anders de deur niet meer uit komen of durven, of voor mensen die niet zo’n groot netwerk hebben.

Mijn maatje is een vanalles-maatje. Als ik in de uren dat ze komt, zou willen gaan wandelen, dan gaan we wandelen. Maar dat hoeft van mij niet zo, ik wandel namelijk erg graag alleen.

Maar er is in die paar uurtjes genoeg te doen. We beginnen altijd met koffie, limonade en/of thee. Beetje kletsen, de afgelopen week doornemen. Nu in het begin ligt de nadruk vooral op kennismaken. Wie ben ik nou eigenlijk, waar loop ik tegenaan, hoe komt t dat mijn situatie is zoals die is.
Over een tijdje gaat het meer om het mee signaleren of ik wel een goede week heb gehad. En als dat niet zo is, hoe dat dan komt. Ben ik wellicht weer te veel aan het doen?

En na dat kopje koffie gaan we aan de slag. Deze keer hebben we kritisch gekeken naar mijn weekplanning. Ik had vanwege mijn eerdere vaste momenten in de week, in de planning staan dat ik op dinsdag de afwas doe. (Niet alleen maar op dinsdag trouwens, maar dat terzijde.) Maar nu ik op dinsdagen aan het werk ben, is dat natuurlijk niet zo slim. Want als ik moe van t werk thuis kom, plof ik op de bank, ben ik blij dat ik niet meer hoef te koken en komt er behalve wellicht wat haakwerk, niet bijster veel meer uit mijn handen.

Nu staat het doen van de afwas dus op maandag. Voorheen kon dat weer niet, want dan had ik therapie, en dat combineerde ik vrij vaak met wat boodschappen in de stad, dus was die dag toen al druk genoeg.
Maar zoals jullie weten, ben ik al een tijd geleden gestopt met therapie, en dus geeft dat weer een mooie opening in de planning.

We hebben nog wat meer dingen in de planning omgegooid. Vervolgens heb ik het in een mooi overzichtje opgeschreven. En nog eens overgekeken. Is het op deze manier wel haalbaar? Is er voldoende ruimte om te schuiven met dingen als ik een avond moet werken in het theater? Vraag ik niet te veel van mezelf?

Ik denk dat het nu wel klopt. Het lijken misschien kleine dingen, maar voor mij geeft het rust. Het staat in een overzicht. Nu staat het trouwens ook in mijn google-agenda, en dus ook op m’n telefoon. Ik had met haar afgesproken  dat ik zou proberen dat vandaag allemaal in te voeren. Dat heb ik zojuist dus gedaan.
Ook  dat is dus gelukt. Heerlijk.

Iedere week kan ik nu kijken of een en ander niet botst met andere dingen die ik wil doen. Als ik op maandag naar de sauna ga, moet ik voor mezelf bedenken of ik dan ’s ochtends die afwas nog wil doen, of dat ik dat naar een ander moment van de week schuif. Doe ik dat niet, dan blijft de afwas gewoon liggen. Voor een keertje is dat niet zo erg, maar dan wil ik daar wel bewust voor gekozen hebben, en niet, zoals de afgelopen weken, dat het gewoonweg niet meer gebeurt omdat mijn hoofd te vol zit met andere dingen.

Er is een kans dat mijn coachmaatje denkt dat ze maar weinig heeft gedaan deze keer. Maar het helpt me enorm. Zouden we dit niet hebben gedaan, dan was de chaos in mijn hoofd alleen maar groter geworden. Nu hoef ik over het huishouden niet meer na te denken, het staat namelijk netjes in een overzicht.

Het is heerlijk iemand te hebben die een beetje met je meedenkt en die je een beetje in de gaten houdt. Want het gaat allemaal best goed hoor, maar als het wat minder gaat, trek ik me terug, dan zien jullie me niet meer. Dan is er niemand die aan me ziet dat het minder gaat, omdat ik dat dan niet láát zien. Maar zij komt gewoon iedere week, en dan kan ik er niet onderuit. Dan zal ze wel zien dat mijn handen na een tijdje beginnen te trillen van vermoeidheid. Zal ze wel merken dat ik heel stil ben. Of dat ik juist enorm ga ratelen.
En ik hoop dat heel snel voldoende op haar gemak ik hier dat ze me daar dan op aan durft te spreken. Maar dat komt vast goed.

Woensdag hebben we een mooie basis neergezet. Daar kunnen we op bouwen. Komende woensdag komt ze weer. Ik moet nog even bedenken wat we dan kunnen gaan doen. Ik denk dat ik een paar dozen voor de dag haal met spullen die uitgezocht moeten worden. En over een maand of acht, als haar stageperiode erop zit, dan heb ik een opgeruimd huis. En een opgeruimd hoofd. Ik kijk er nu al naar uit.

Advertenties

Tags: , , ,

Eén reactie to “Coachmaatje”

  1. Ramona Says:

    Fijn te lezen dat het goed met je gaat en dat het klikt met je nieuwe maatje.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: