Moest

Ruim een week geleden werd mijn moeder geopereerd. Het is goed gegaan en ze heeft nu een nieuwe heup. En als ze doet wat de dokter zegt, loopt ze over een paar maanden weer als een kievit. Al zou ze liefst morgen al zonder krukken of rollator lopen. Ze wil te snel en te veel. En ze denkt dat ze het allemaal wel kan. Ik weet nu waar ik dat van heb.

Nog voor de operatie ging ik even bij haar op bezoek, om haar succes te wensen. Na de operatie ging ik naar het ziekenhuis. De volgende dag ook. Daarna heb ik twee nachten bij haar geslapen. Gewoon voor de zekerheid. En voor de gemoedsrust van mensen om me heen die nog veel meer aan hun hoofd hadden dan een moeder die wat extra zorg nodig had.

Dit was allemaal natuurlijk veel te veel voor me. Maar ik deed het toch. Want nou ja, het is je moeder en zo. Je kent het waarschijnlijk wel. Dat ik zelf niet alles kan doen wat ik zou willen doen is voor mijn wel te behappen. Maar dat ik anderen, naasten, niet zou kunnen helpen…

Ik heb al minder gedaan dan ik zou willen doen. Aangegeven dat ik een aantal uur naar huis ging om daar te slapen. Omdat ik weet dat ik in het huis van mijn moeder niet aan slapen toe kom. En die slaap had ik nodig. Niet bij m’n moeder gebleven toen ik wist dat een paar uur later mijn net verjaarde nichtje langs zou komen. Door nare omstandigheden was haar verjaardag heel anders uitgevallen dan gepland en ik had haar graag persoonlijk mijn cadeautje willen overhandigen. Maar ik besloot verstandig te zijn, het cadeautje achter te laten en naar huis te gaan.

Pas 48 uur  later ben ik weer naar mijn moeder gegaan. Omdat de fysio voor het eerst langs kwam en zij het fijn vinden als er dan nog iemand aanwezig is. Een paar uur later ging ik weer naar huis. En ik voelde me redelijk, dacht ik.

Ik heb mezelf nog een paar dagen voor de gek kunnen houden maar gisteren kon ik het niet meer ontkennen. De buurvrouw kwam even langs en ik was te moe om haar te kunnen vertellen dat ik te moe was voor haar gezelschap. En zij was te enthousiast om mijn signalen te kunnen herkennen.

Daarna heb ik de knoop doorgehakt. Voor de komende dagen heb ik mijn agenda leeg gemaakt. Als ik dat netjes volhoud, kan ik misschien woensdagavond naar het theater. Tot die tijd doe ik alleen wat er echt gedaan moet worden. De boodschappen en zorgen dat ik voldoende en enigszins gezond eet. En als het lukt doe ik heel misschien de afwas.

Moe
Moeder
Omdat ik het idee had dat t
Moest

Advertenties

Tags: , ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: