Archive for the ‘Fotografie’ Category

Fotograferen

6 december,2014

Twee maanden geleden schreef ik dat ik dit theaterseizoen minimaal zes voorstellingen wilde fotograferen. Twee weken geleden hDSC_5419ad ik een en ander geregeld om ervoor te zorgen dat de eerste keer dit seizoen zou gaan lukken. Helaas ging toen de voorstelling niet door. Gelukkig heb ik me op dat moment niet uit het veld laten slaan en ben ik gaan kijken naar andere mogelijkheden. En afgelopen week vond ik die: Ik mocht Rebel van Leon van der Zanden fotograferen.

Stiekem vond ik het toch wel weer spannend. Zou het allemaal wel goed gaan? Zou ik het nog kunnen? Zou ik na een middag werken op kantoor niet te moe zijn om de camera stil genoeg te houden? De twijfel sloeg aan alle kanten toe. Maar het hield me niet tegen.
Gelukkig kon ik na het werk bij een collega in de buurt eten en daar werd goed voor me gezorgd. Gevuld met energie en caffeine gingen we op weg naar het theater.DSC_5344

En ik ken het theater inmiddels natuurlijk goed, maar het podium bekijken door een camera is toch weer net even anders. Wat is de beste plek om te gaan staan? Hoe zorg ik ervoor dat ik voldoende bewegingsruimte heb om interessante foto’s te kunnen maken, maar zonder dat het hinderlijk is voor de artiest en het publiek?
En dus maakt ik een orienterend rondje, voordat ik me definitief installeerde.

Ik had de luxe dat ik de voorstelling al eens gezien had. En dat ik toen al in mijn hoofd verschillende foto’s had gemaakt. “Als ik nu daar in die hoek had gestaan had ik dit moment heel mooi in beeld kunnen brengen”. Het enige nadeel was dat ik de voorstelling maanden geleden zag en ik dus moest vertrouwen op mijDSC_5478n geheugen en daarop moest beslissen of ik voor de pauze links of rechts van het podium moest gaan staan.

Ik geloof dat ik de juiste beslissing heb genomen. Dat ik op de juiste momenten op de juiste plekken stond. Dat ik op de juiste momenten dat ene knopje op mijn camera heb ingedrukt. Na afloop heb ik de foto’s even snel bekeken op de camera. De momenten waren goed. Maar hoe was de kwaliteit, hoe scherp waren de foto’s? Dat is best lastig te zien op zo’n schermpje.

En dus keek ik thuis snel op mijn laptopje. Zo’n  kleine, een netboekje. Daar kun je iets meer op zien. Meer zit er trouwens even niet in want de pc krijg ik op  t moment niet aan de praat.
Maar goed, ik bekeekDSC_5447 de foto’s. En ik was tevreden. En een minuut later was ik niet tevreden. En toen weer wel. en toen weer niet.Mijn hoofd gaat op zo’n moment als een razende tekeer. Had ik toch niet beter…. Als ik de volgende keer nou eens….

Uiteindelijk ben ik blij met het resultaat. Tot aan het eind van de avond heb ik volgens mij de camera stil kunnen houden. Dat na het fotograferen mijn handen trilden van vermoeidheid, dat maakte mij niets meer uit. Het is me gelukt. En wellicht kan het nog beter, maar voor dit moment ben in tevreden. Alleen plan ik de volgende keer fotograferen op een dag dat ik niet hoef te werken.
 

Advertenties

Het Speelhuis (of wat er nog van over is)

12 augustus,2012

Omdat binnenkort de sloophamer definitief een eind gaat maken aan wat er nog over is van het Speelhuis, ben ik vandaag toch nog maar even met mijn camera in de aanslag een kijkje gaan nemen in Helmond en heb ik onder andere onderstaande foto’s gemaakt.

Een soort van afscheid was het. Zo voelde het in ieder geval toen ik wegreed. Maar het voelde ook wel goed om door de camera een blik te werpen op de plek waar ik met veel plezier 10 jaar heb rondgelopen als vrijwilliger. Het was een mooie tijd en op de nieuwe locatie gaan we er opnieuw een mooie tijd van maken.

Image

 

Image

 

Image

 

Image

 

Image

 

Image

 

Image

 

 

Concertbezoek

29 november,2011

Voor het eerst sinds zeer lange tijd ben ik weer eens naar een concert geweest. Een popconcert. Met veel mensen om je heen die niet netjes in stoelen zitten, maar kriskras door elkaar staan. Waar, voordat de artiest opkomt, al harde muziek gedraaid wordt. In een omgeving die dus niet bepaald prikkelvrij is. En omdat ik fysiek erg moe word wanneer ik word blootgesteld aan prikkels, is dit niet mijn favoriete omgeving om in te vertoeven. En dus heb ik de afgelopen twee jaar verscheidene optredens aan me voorbij laten gaan. Van bands waar ik toch wel nieuwsgierig naar was, of waar ik de Imagemuziek wel al van ken maar nog nooit live had mogen aanschouwen. Daarvan dacht ik al snel: Die komen vast nog wel een keer naar Nederland (of in geval van Nederlandse bands: naar Eindhoven) dus niet getreurd, er komt nog wel weer eens een kans om ze te gaan beluisteren. En zelfs al zou dat niet het geval zijn, en de betreffende band zou besluiten er vandaag nog mee te stoppen, ook dan vergaat de wereld niet en zijn er andere leuke dingen om van te genieten.

Maar een paar maanden geleden zag ik op Twitter een aankondiging van de Boerderij in Zoetermeer verschijnen die ik toch niet kon negeren. De voorverkoop van het concert zou die week beginnen en ook al wist ik dat de kans erg groot zou zijn dat het concert niet uitverkocht zou raken, ik wilde meteen een kaartje. Ik zou hier hoe dan ook bij zijn. Niks geen risico’s vermijden door pas op de dag zelf te kijken of ik me goed genoeg zou voelen, en me vooral ook niet tegen laten houden door het feit dat het toch best ver weg was en de kans groot was dat ik na afloop niet meer thuis zou kunnen komen met het openbaar vervoer. Nee, dit was een heel duidelijk geval van “waar een wil is, is een weg”. En mocht ik beren tegenkomen op die weg, dan zou ik ze gewoon verjagen. Zo simpel kan het leven soms zijn.

ImageNou was het natuurlijk niet zo simpel. Want inderdaad zou het erg lastig gaan worden om na afloop thuis te komen. En met de chaos die er in mijn hoofd bestaat, is het heel erg lastig om al dingen vooruit te plannen, zeker wanneer er nog andere grote plannen in mijn agenda staan die aardig wat voorbereidend werk nodig hebben. En dus was het pas een week geleden dat ik me er toe kon zetten om alles eens goed op poten te gaan zetten.
En het is allemaal gelukkig helemaal goed gekomen. Via Twitter heb ik een heerlijke slaapplaats kunnen regelen bij @Polderdom en Kornuiten. En je kon er natuurlijk op wachten, maar tijdens het concert kwam ik iemand tegen die ik al jaren niet had gezien en die heeft me na afloop met de auto naar het logeeradres gebracht.

Met alles in kannen en kruiken kon ik dus met een gerust hart op weg naar Zoetermeer. En wat een fijne plek is de Boerderij. Ik had via mailcontact een kruk in de zaal gereserveerd zodat ik kon gaan zitten op het moment dat staan even te veel werd. En daar heb ik dankbaar gebruik van gemaakt. Ik stond in eerste instantie op een goede plek dicht bij het podium. En fijne plek om met mijn camera in de aanslag te gaan staan. ImageHet nadeel van deze plek (voor ’t publiek rechts voor) was dat je de gitaren van de zijkant bekijkt, het voordeel was dat ik voor de neus van de bassist stond en van dichtbij kon genieten van zijn techniek. En het was ook de zijde waar de krukken te vinden waren.

En toen was het wachten op Nik Kershaw. Ja, die van “Wouldn’t it be good” en van “the Riddle”. Maar ook die van de 8 albums die hij na dat eerste album heeft uitgebracht. De Nik Kershaw die -op een 80’s concert na, waar hij 5 oude nummers speelde- al 27, 5 jaar niet meer in Nederland had opgetreden. De man wiens muziek ik sinds 1984 niet meer uit het oog verloren ben, en die ik in de tussenliggende jaren toch nog wel heb zien optreden, waar ik dan wel voor naar Duitsland en Engeland gereisd ben. Dus in dat opzicht is Zoetermeer vanuit Eindhoven niet eens zo heel ver. En Keulen is niet eens zo heel veel verder. Ja oke, ik verklaar mezelf ook wel een beetje voor gek dat ik er zo´n afstanden voor concerten heb afgelegd, maar dat werd bij aankomst bij de Boerderij al heel snel gerelativeerd toen ik een paar medeconcertgangers aansprak en zij uit Seattle bleken te komen…

Het was een mooie show met een goede mix van oude hits, oude maar enigszins minder bekende nummers, nieuwere nummers en hele nieuwe, nog niet uitgebrachte nummers. Zijn setlist was een beetje te vergelijken met zijn publiek. Een mooie mix van jong en oud met wat meer oud dan jong.
En er zaten verbazend veel van mijn favoriete nummers tussen. Nou heeft Nik in mijn ogen geen nummers die hij van mij niet hoeft te spelen dus in die zin kan hij niet heel erg veel fout doen, maar ik heb wel een aantal nummer die ik erg graag live hoorImage omdat ik weet dat hij daar live nog leukere dingen mee doet dan op de albums. En dat deed hij dus ook. Zo zette hij een erg fijne versie van “Dancing Girls” neer en heb ik weer erg genoten van “Don Quixote”

Na ongeveer tien nummers heb ik me teruggetrokken op de kruk en genoot ik verder van een afstandje. En ook daarvandaan heb ik nog een paar mooie foto´s kunnen maken. Wat alleen op een dergelijke plek aan de zijlijn jammer is, is dat zich een front van lange mensen voor je neus kan vormen. En dat gebeurde dan ook. Maar dat mocht de pret niet drukken. Ik wist inmiddels wel hoe Nik er tegenwoordig uitziet en dat ik ´m dan een heel nummer niet zag, maakte mijn avond er niet minder om. En met een beetje flexibiliteit kon ik er ook nog wel omheen fotograferen.

Het lijkt me duidelijk dat ik een fijne avond heb gehad. En dat dit uitstapje als gevolg heeft dat ik de rest van de week alleen nog maar de energie heb om bij te komen kan me even niets schelen. Dit concert gaat hoe dan ook te boek als memorabel.

Image

Stabat Mater

29 november,2011

ImageHet was een uitgelezen mogelijkheid om mijn grenzen te verkennen. Weer eens als vanouds een voorstelling fotograferen. En om het mezelf niet al te makkelijk te maken, doe ik dat dan natuurlijk wel aan de andere kant van het land. Maar de lange reis was weer de moeite waard. Ik heb iets moois mee mogen maken.Image Een nieuwe Stabat Mater van de hand van Egon Kracht. Gespeeld in de Grote Kerk van Beverwijk.

Ik ga hier geen uitgebreide recensie schrijven. Dat heeft iemand met meer verstand van zaken hier namelijk al gedaan. Een verhaal als dat, daar kan ik niet overheen. Dat hoeft ook niet.
Ik vertel mijn verhaal liever in beelden. In de hoop dat het dan bij jullie gaat kriebelen. Dat je na het lezen van de recensie en het zien van deze foto’s denkt: “Daar wil ik ook het geluid bij horen.”

En dat kan. Nog tot 18 december. Kaarten zijn te bestellen via passiemuziek.nu.

Image

Glow

29 november,2011

Het is al weer een tijdje geleden dat het Glow lichtfestival in Eindhoven plaatsvond. Maar vanwege op touw staande grootse plannen was ik er nog niet aan toe gekomen om mijn gedachten er over te Imageordenen, laat staan op schrift te zetten. Maar nu ben ik op weg naar huis na mijn voorlopig even laatste avontuur en dus ontstaat er ruimte in mijn hoofd en heb ik de tijd en ruimte om de juiste woorden hier te plaatsen.

Het was de zesde Glow, en voor mij ook de zesde keer dat ik de stad in ben getrokken. Ik geloof dat er een jaar is geweest dat ik niet heb gefotografeerd, maar daar zou ik mijn harde schijf op moeten nakijken. Het was me wel al duidelijk, mede vanwege de jaarlijks toenemende drukte, Imagemaar voornamelijk vanwege mijn gebrek aan energie, dat ik niet de hele route af zou gaan leggen. Ik heb de bus genomen richting de stad, ben op de Vestdijk uitgestapt en direct naar de markt gelopen. Een paar dagen eerder was ik al op het station geweest en had de koepel daar al gezien en de daarbij horende mensenmassa dat ik had besloten om dat stukje deze dag maar niet in mijn route op te nemen.Image

Ik heb heel netjes de route gevolgd zoals die was uitgestippeld en heb onderweg hier en daar mijn camera ter hand genomen. Mijn nieuwe camera wel te verstaan. En Glow leek me een uitgelezen mogelijkheid om wat mogelijkheden van die camera te onderzoeken. Zoals jullie weten vind ik het leuk om in theaters te fotograferen en ik wilde dus wel weten hoe deze camera in het donker zou functioneren.Image Ik had geen statief meegenomen. Ten eerste omdat ik dat veel te veel gedoe vind en ten tweede omdat ik weet hoe vervelend dat is voor de rest van de meute. En dus moest ik op zoek naar situaties waar een lange sluitertijd niet nodig was. En ik denk dat ik wel wat van deze situaties ben tegengekomen.

Ik heb het deel van de route tot aan de Effenaar afgelegd, en was daar mooi op tijd voor de bus op weg naar huis. Het was een mooie avond geweest, ik was niet al te ver over mijn grenzen gegaan bij het afleggen van deze wandeling en ik heb tijdens het wachten op de bus ook nog een foto kunnen maken die ik al veel vaker had willen maken, maar tot nu toe nog niet de mogelijkheid had gehad om dat te doen omdat ik, wanneer ik in het donker langs deze plek kwam, in de laatste bus naar huis zat.

Image