Posts Tagged ‘Beverwijk’

Rare dingen doen

6 maart,2015

Mijn laatste blog was van 30 januari, daarin eindigde ik met de opmerking dat ik nog geen rare dingen moest doen. Dat heb ik een maand volgehouden. Soms moet je namelijk juist wél rare dingen doen. Dat maakt het leven leuk.

Het begon met een bericht op Facebook. Egon Kracht liet weten dat hij een korte sonate had geschreven en dat deze uitgevoerd zou worden aan het eind van een ochtendwandeling, bij zonsopkomst. In Beverwijk. Ik las het, dacht: “wat een leuk idee” en legde het toen naast me neer. Ik heb geen auto, en zo ver rijden is trouwens toch niet echt een optie en het openbaar vervoer is rond dat tijdstip niet bepaald actief. Oh en ik ben absoluut geen ochtendmens.

Maar ik wilde het bericht wel delen. En dan is het leuk om er iets bij te schrijven en dus schreef ik: “Mocht er iemand zin hebben om mij midden in de nacht op te halen om daar bij te kunnen zijn, dan hoor ik t graag.” Met een knipoog erachter. Gelukkig heb ik een aantal vrienden die wel in zijn voor iets raars en dus werd ik op 1 maart om vijf uur ’s ochtends opgehaald en reden we naar Beverwijk.

952

Ik kan het je aanraden. Als je net als ik gevoelig bent voor allerlei prikkels, is dit een prima tijdstip om een lange afstand in een auto af te leggen. Het was donker en dus was en weinig te zien. En de kans om in een file te belanden is ook een stuk kleiner. dat scheelt een heleboel in de hoeveelheid prikkels die binnenkomt. Nou geldt dat waarschijnlijk ook voor het late einde van de dag en dat moment zou dan nog meer mijn voorkeur hebben. Zoveel verschil was er trouwens niet, want veel meer dan een half had ik niet geslapen dus voor mijn gevoel was er nog niet echt sprake van een nieuwe dag.Ik kan me niet herinneren dat ik ooit een wandeling heb gemaakt tijdens het krieken van de dag. Ik maakte wel ooit nachtwandelingen en ook gebeurde het wel eens dat ik na een avond uitgaan, het weer licht zag worden, maar dat was dan vaak niet echt gepland. En dat was het nu wel. En het was fijn. Net als een afsluiting met muziek. Gewoon even zitten en luisteren.

Na de wandeling, de muziek en een hoognodige koffie zijn we doorgereden naar Wijk aan Zee. Heerlijk om hier weer eens te zijn. Dat was veel te lang geleden. En een vroege ochtend aan het strand is trouwens ook aan te raden. Wel uitkijken voor overstekende paardenwagens en fietsers, maar verder was het er heerlijk rustig. Zo’n weids strand, de meeuwen, de golven, ze zorgen voor nog meer rust in mijn hoofd. Wandelen in het bos geeft ook rust, maar het strand nog meer. Zolang het er tenminste niet bezaaid ligt met handdoeken en strandballen 😉

970

Het was nu dus al een geslaagde dag en het was nog maar negen uur. Na nog een koffie besloten we op zoek te gaan naar een plek waar we wat konden eten. Dat is dan weer wat minder makkelijk op een vroege zondagochtend. Uiteindelijk zijn wel naar Den Bosch gereden waar we netjes op tijd waren voor de lunch. Na de lunch was m’n energie op en zijn we huiswaarts gegaan.

Al met al een meer dan fijne dag dus. Wat het nog fijner maakte was dat we na iedere kleine etappe pas besloten wat de volgende stap zou zijn. Het was lang geleden dat ik zo’n dag heb meegemaakt. Vanwege mijn beperkte energie probeer ik dagen met uitstapjes van te voren tot in de details te plannen. Dit heeft vaak ook met het openbaar vervoer te maken. Ik moet zeker weten dat ik aan het eind van een uitstapje nog voldoende energie over heb om thuis te komen. En daarbij houd ik dan natuurlijk wel rekening met een eventuele vertraging en een daardoor gemiste overstap. En even de plannen bijstellen en op zoek gaan naar een buslijn die je bijvoorbeeld tot bij het strand brengt, is vaak een onmogelijke opgave. Zeker op een zondag.

989

En nu hadden we de vrijheid van een auto. Heerlijk was dat. Veel rustiger ook dan een trein. Ik heb genoten.
Niet dat ik voortaan om zeven uur op sta voor een wandeling, of maandelijks naar de vloedlijn ga kijken op een leeg ochtendstrand, want dat ik dat deze keer deed betekende wel dat de energie van de dag om twee uur ’s middags al op was. En ik ben nu eenmaal nog steeds geen ochtendmens. Ik maak graag gebruik van de creatieve energie van de avond.

Maar deze dag was geweldig en deze ervaring stop ik in mijn binnenzak. Om af en toe nog even naar te kijken als het leven er weer eens wat minder leuk uit ziet.

Stabat Mater

29 november,2011

ImageHet was een uitgelezen mogelijkheid om mijn grenzen te verkennen. Weer eens als vanouds een voorstelling fotograferen. En om het mezelf niet al te makkelijk te maken, doe ik dat dan natuurlijk wel aan de andere kant van het land. Maar de lange reis was weer de moeite waard. Ik heb iets moois mee mogen maken.Image Een nieuwe Stabat Mater van de hand van Egon Kracht. Gespeeld in de Grote Kerk van Beverwijk.

Ik ga hier geen uitgebreide recensie schrijven. Dat heeft iemand met meer verstand van zaken hier namelijk al gedaan. Een verhaal als dat, daar kan ik niet overheen. Dat hoeft ook niet.
Ik vertel mijn verhaal liever in beelden. In de hoop dat het dan bij jullie gaat kriebelen. Dat je na het lezen van de recensie en het zien van deze foto’s denkt: “Daar wil ik ook het geluid bij horen.”

En dat kan. Nog tot 18 december. Kaarten zijn te bestellen via passiemuziek.nu.

Image