Posts Tagged ‘werk’

Planning

19 december,2014

Zoals ik al eerder schreef ben ik sinds een tijdje één dagdeel per week aan het werk. Ik vind het heerlijk. Liefst zou ik per januari wat meer uren  gaan maken. Maar ik weet dat dat niet verstandig zou zijn. Als ik heel eerlijk ben, merk ik namelijk dat het veel is. Te veel misschien wel. Of in ieder geval te veel achter elkaar.

Het werken zelf niet hoor. Ik kom vrolijk thuis, heb het gevoel dat ik nuttig bezig ben geweest. Ik heb het naar mijn zin gehad. En dat ik vier uur later merk dat ik eigenlijk heel erg moe ben, dat hoort er ook bij. Ik baal daarvan, en kan er moeilijk aan wennen dat die moeheid dan pas toeslaat en ik niet tijdens het werken merk dat er een grens is bereikt, maar het is vooralsnog niet anders.

Het gaat vooral om de combinatie van allerlei activiteiten. Het werk is op dinsdag. Op woensdagmiddag komt mijn coachmaatje. Ook daar wordt ik blij van. We doen samen dingen die me alleen niet lukken én het is een moment van evalueren. Ze is nog maar een paar keer geweest maar ik ben heel blij met haar.

Deze week hebben we een planning gemaakt voor de komende weken. Hard nodig, want direct na de kerst ga ik een paar dagen weg, en dus moet er ingepakt worden. Maar voor de kerst zelf moet er ook nog het een en ander gebeuren en vergeet niet dat tijdens de kerstdagen de openingstijden van de winkels gewijzigd zijn. Dat zorgt dus voor chaos in mijn hoofd en in anderhalf uur tijd hebben we dat verholpen met wat lijstjes.

Maar woensdagmiddag ben in eigenlijk nog niet hersteld van het werken op dinsdag. Dat betekent dus dat op woensdag de grenzen van mijn energievoorziening zeker overschreden worden. En dat betekent dan weer dat ik donderdag niet meer vooruit te branden ben, dat ik met een pijnlijk, gespannen lijf op de bank lig en te moe ben om te kunnen slapen.

Uiteindelijk val ik ergens in de nacht van donderdag op vrijdag wel in slaap, maar mijn vrijdag begint niet voor 12uur ’s middags. En de vrijdag is ook een dag waarop ik rustig aan moet doen. Vandaag heb ik de was gedaan en nu schrijf ik deze blog. Ik wilde -net als gisteravond- eigenlijk naar het theater maar dat zit er dus niet in. Het avondeten hoeft gelukkig alleen maar opgewarmd.

Op zich is het allemaal best logisch. Ik schreef er al eerder over. Als ik twee dagen achter elkaar iets doe, moet ik dat bekopen met een heel slechte dag, gevolgd door een minder slechte dag. Maar met dit weekschema betekent dat dus dat ik iedere week die twee dagen door moet maken. Dat is niet verstandig.
Daarom ga ik in het nieuwe jaar de weekplanning omgooien. Kijken of ik op maandag kan werken in plaats van dinsdag en anders mijn coachmaatje op vrijdag laten komen. Er is vast een oplossing voor te vinden.

Maar eerst heb ik twee weken vakantie. Geen werk en geen coachmaatje. Blijft er tijd en energie over om vrienden en familie te ontmoeten, op katten te passen en uit te rusten.

Fijne kerstdagen!

Werk

17 oktober,2014

Een bureau. Een computer. Collega’s die af en toe iets vragen en waar je ook van alles aan kunt vragen. Gezelligheid. Overleg. Even naar het andere kantoor lopen omdat daar wel suiker en melk te vinden is. Het zijn misschien kleine dingen, maar ik heb ze gemist.
De afgelopen drie weken schreef  ik al een blog vanuit huis, en dat vond ik al heerlijk om te doen, maar een eventuele diepe zucht omdat je de juiste woorden niet kunt vinden of de blijdschap dat de juiste woorden zomaar uit je vingers stromen en op het beeldscherm verschijnen, blijven dan ik de lucht hangen. En het blijft thuis bij het schrijven van die blog. Op kantoor kan ik meer doen. Daar kan ik meedenken met collega’s. Ik kan er allerlei andere talenten inzetten, mijn kennis delen. En dat vind ik heerlijk om te doen.

Het feit dat je maatschappelijk mee zou tellen als je aan het werk bent, zegt mij maar weinig. Ik heb de afgelopen jaren echt wel gemerkt dat ik op mijn eigen manier van belang ben voor anderen. Daar heb ik gelukkig geen betaalde baan voor nodig. Die heb ik trouwens nog steeds niet want ik werk op vrijwillige basis. Voor mij is het van belang dat ik op deze manier kan ervaren hoe het is om iedere week iets in mijn agenda te hebben staan. Ik wil er achter komen hoeveel tijd ik nodig heb om te herstellen van vier uur werk per week. Ik wil weten of er in de loop van de weken vooruitgang in zit. Of ik over een tijd wellicht twee keer vier uur kan gaan werken. En daar kom ik natuurlijk alleen maar achter door het te doen. En dus doe ik het. Met veel plezier.

Normaal gesproken werk ik op dinsdag, maar komende week werk ik op woensdag. Want maandag ga ik in Amsterdam naar een voorstelling en mezelf kennende heb ik dinsdag dan héél hard nodig om bij te komen. Woensdag waarschijnlijk eigenlijk ook. Maar dat verschuif ik dan wel naar donderdag. De vrijheid om met die dagen te schuiven heb ik nu. Ruimte voor slechte dagen is er ook. Dan kan ik laten weten dan het niet lukt om te komen, maar dat ik wel een blog kan schrijven. Of dat zelfs dat niet lukt. En het feit dat die ruimte er is zal er waarschijnlijk al voor zorgen dat het niet nodig is. Want het is vaak de druk die ik voel als er iets “moet”, die er voor zorgt dat de energie uit mijn lijf stroomt.

“Nee dinsdag kan ik niet, dan ben ik aan het werk”. Het was lang geleden dat ik dat kon zeggen. En het voelt heel goed dat ik het nu weer kan zeggen. Ik was natuurlijk al aan het werk als ouvreuse, een avond per week ongeveer. Maar dat voelde eigenlijk nooit als werk. Dat was eerder een excuus om vaker naar het theater te kunnen. Nu werk ik 4 uur per week op kantoor. Ook in het theater. Het bevalt me prima. Ik vermoed dat het binnen de kortste keren ook niet meer als werk voelt, eerder als excuus om even de deur uit te komen.

p.s. De blog die ik wekelijks voor het theater schrijf is hier te vinden.

Ik wil

3 oktober,2014

Ik wil vooruit
Ik wil te veel
Ik wil schrijven, fotograferen, breien, fietsen, schilderen, creëren, lezen, uit eten, zingen, auto rijden, componeren, werken, mensen ontmoeten, reizen, dichten, wandelen, koken, naar de sauna
Ik wil te veel
Ik wil nog niet echt afscheid nemen van wat ik vroeger kon en deed
Ik wil blijven hopen dat het ooit allemaal weer helemaal normaal wordt
of in ieder geval een heel stuk normaler.

Om dat te kunnen bereiken wil ik voor mezelf doelen stellen om vooruit te komen, om mijn grenzen te verleggen, om dingen te doen die ik al een hele tijd niet heb gedaan. Zo wil ik dit theaterseizoen minimaal zes voorstellingen fotograferen. Dat lijkt niet heel veel maar dat is toch al drie keer zo veel als vorig seizoen.
Daarnaast wil ik op bezoek bij vrienden die wat verder weg wonen. Uitstapjes buiten de regio zijn de afgelopen jaren ook heel erg schaars geweest. Nou zal ik nog niet iedere twee weken en zelfs niet iedere maand een dergelijke reis ondernemen, maar een aantal keer gaat vast wel lukken.
En ik wil langzaamaan weer aan het werk. De afgelopen twee weken heb ik al bijgedragen aan de blog van theater Speelhuis en vanaf volgende week ga ik een paar uur per week helpen op kantoor. Ik heb er erg veel zin in en ik ben benieuwd hoe mijn lijf daar op gaat reageren.

Natuurlijk wil ik veel meer dan dat, maar voor de komende weken neem ik hier genoegen mee. Er staat al een theateruitstapje naar Amsterdam in de planning waar ik heel erg naar uitkijk en wat me waarschijnlijk heel veel kruim gaat kosten dus dat in combinatie met een dagdeel werk per week is al een behoorlijke aanslag op mijn energiehuishouding. Ik hoop dat ik de ruimte houd om naast de zorg voor mezelf ook nog wat aandacht te besteden aan de mensen om me heen en om wellicht ook nog een dagje sauna te plannen. Het komt vast goed (al maak ik me een klein beetje zorgen) en ik beloof dat ik goed op mezelf zal letten.