Posts Tagged ‘Wijk aan Zee’

Rare dingen doen

6 maart,2015

Mijn laatste blog was van 30 januari, daarin eindigde ik met de opmerking dat ik nog geen rare dingen moest doen. Dat heb ik een maand volgehouden. Soms moet je namelijk juist wél rare dingen doen. Dat maakt het leven leuk.

Het begon met een bericht op Facebook. Egon Kracht liet weten dat hij een korte sonate had geschreven en dat deze uitgevoerd zou worden aan het eind van een ochtendwandeling, bij zonsopkomst. In Beverwijk. Ik las het, dacht: “wat een leuk idee” en legde het toen naast me neer. Ik heb geen auto, en zo ver rijden is trouwens toch niet echt een optie en het openbaar vervoer is rond dat tijdstip niet bepaald actief. Oh en ik ben absoluut geen ochtendmens.

Maar ik wilde het bericht wel delen. En dan is het leuk om er iets bij te schrijven en dus schreef ik: “Mocht er iemand zin hebben om mij midden in de nacht op te halen om daar bij te kunnen zijn, dan hoor ik t graag.” Met een knipoog erachter. Gelukkig heb ik een aantal vrienden die wel in zijn voor iets raars en dus werd ik op 1 maart om vijf uur ’s ochtends opgehaald en reden we naar Beverwijk.

952

Ik kan het je aanraden. Als je net als ik gevoelig bent voor allerlei prikkels, is dit een prima tijdstip om een lange afstand in een auto af te leggen. Het was donker en dus was en weinig te zien. En de kans om in een file te belanden is ook een stuk kleiner. dat scheelt een heleboel in de hoeveelheid prikkels die binnenkomt. Nou geldt dat waarschijnlijk ook voor het late einde van de dag en dat moment zou dan nog meer mijn voorkeur hebben. Zoveel verschil was er trouwens niet, want veel meer dan een half had ik niet geslapen dus voor mijn gevoel was er nog niet echt sprake van een nieuwe dag.Ik kan me niet herinneren dat ik ooit een wandeling heb gemaakt tijdens het krieken van de dag. Ik maakte wel ooit nachtwandelingen en ook gebeurde het wel eens dat ik na een avond uitgaan, het weer licht zag worden, maar dat was dan vaak niet echt gepland. En dat was het nu wel. En het was fijn. Net als een afsluiting met muziek. Gewoon even zitten en luisteren.

Na de wandeling, de muziek en een hoognodige koffie zijn we doorgereden naar Wijk aan Zee. Heerlijk om hier weer eens te zijn. Dat was veel te lang geleden. En een vroege ochtend aan het strand is trouwens ook aan te raden. Wel uitkijken voor overstekende paardenwagens en fietsers, maar verder was het er heerlijk rustig. Zo’n weids strand, de meeuwen, de golven, ze zorgen voor nog meer rust in mijn hoofd. Wandelen in het bos geeft ook rust, maar het strand nog meer. Zolang het er tenminste niet bezaaid ligt met handdoeken en strandballen 😉

970

Het was nu dus al een geslaagde dag en het was nog maar negen uur. Na nog een koffie besloten we op zoek te gaan naar een plek waar we wat konden eten. Dat is dan weer wat minder makkelijk op een vroege zondagochtend. Uiteindelijk zijn wel naar Den Bosch gereden waar we netjes op tijd waren voor de lunch. Na de lunch was m’n energie op en zijn we huiswaarts gegaan.

Al met al een meer dan fijne dag dus. Wat het nog fijner maakte was dat we na iedere kleine etappe pas besloten wat de volgende stap zou zijn. Het was lang geleden dat ik zo’n dag heb meegemaakt. Vanwege mijn beperkte energie probeer ik dagen met uitstapjes van te voren tot in de details te plannen. Dit heeft vaak ook met het openbaar vervoer te maken. Ik moet zeker weten dat ik aan het eind van een uitstapje nog voldoende energie over heb om thuis te komen. En daarbij houd ik dan natuurlijk wel rekening met een eventuele vertraging en een daardoor gemiste overstap. En even de plannen bijstellen en op zoek gaan naar een buslijn die je bijvoorbeeld tot bij het strand brengt, is vaak een onmogelijke opgave. Zeker op een zondag.

989

En nu hadden we de vrijheid van een auto. Heerlijk was dat. Veel rustiger ook dan een trein. Ik heb genoten.
Niet dat ik voortaan om zeven uur op sta voor een wandeling, of maandelijks naar de vloedlijn ga kijken op een leeg ochtendstrand, want dat ik dat deze keer deed betekende wel dat de energie van de dag om twee uur ’s middags al op was. En ik ben nu eenmaal nog steeds geen ochtendmens. Ik maak graag gebruik van de creatieve energie van de avond.

Maar deze dag was geweldig en deze ervaring stop ik in mijn binnenzak. Om af en toe nog even naar te kijken als het leven er weer eens wat minder leuk uit ziet.

Mooie muziek, mooie mensen en mooie omgeving

23 juni,2011

Wie mij ook maar een heel klein beetje kent, zal het niet ontgaan zijn dat ik blij word van mooie muziek, van mooie mensen en van mooie plekken. En dus word ik blij van het Juttersfestival. Dit festival combineert deze dingen namelijk.

De mooie muziek is waar het allemaal om draait. In alle jaren dat ik bij het Juttersfestival ben geweest, heb ik geloof ik geen slechte muziek gehoord. Wel muziek waar ik niet zo van houd, maar mijn smaak is natuurlijk geen graadmeter voor de kwaliteit van de muziek.
Ik heb het idee dat als je het geluk hebt dat je op het Juttersfestival mag spelen, dat automatisch betekent dat je talent hebt. En dat je het lef hebt de muziekwereld op een geheel eigen wijze te betreden.
Dat resulteert erin dat de programmering bijna altijd verrassend is, dat er ruimte is voor beginnend talent, maar dat je er zeker ook gevestigde namen tegen kunt komen.

De mooie mensen zijn natuurlijk de bezoekers, mensen die het fijn vinden om verrast te worden door cultuur. Maar ook de medewerkers zijn mooie mensen en zorgen net als de bezoekers voor een flinke dosis gezelligheid. En natuurlijk de artiesten, dat zijn sowieso vaak mooie mensen.
En omdat het een kleinschalig festival is, loopt iedereen hier door elkaar. Als bezoeker heb je snel genoeg door wie er van de organisatie is, welke vrijwilligers je aan kunt spreken als je een vraag hebt, of wanneer je gewoon gezellig een praatje wilt maken, en welke artiesten je kunt verblijden met een biertje. Want er is natuurlijk wel een backstage-area, maar daar bevinden de artiesten zich eigenlijk alleen wanneer ze zich voorbereiden op hun optreden of als ze een hapje willen eten. De meeste artiesten blijven veel langer dan strikt noodzakelijk om ook de andere optredens mee te kunnen pikken. Of gewoon omdat het zo gezellig is.

De mooie plek is een gegeven. Het festival slaat zijn tenten op in Wijk aan Zee. Jarenlang stonden die op de centrale dorpsweide, op loopafstand van het strand. Dus tussen de optredens door voel je de zeewind door je haren en op de dagdelen dat er geen programmering is, kun je uitwaaien in de duinen. En dit jaar worden de tenten iets verderop opgeslagen. In de Zee van Staal. Een plek met aan de ene kant de duinen en aan de andere kant het staalbedrijf. En deze twee zeer verschillende landschappen raken elkaar op een manier waarop ze elkaar in hun waarde laten: een mooi stuk natuur met daarin stalen sculpturen gemaakt door verschillende artiesten met ieder hun eigen stijl. En ieder beeld heeft zijn eigen ruimte en komt zo perfect tot zijn recht. En samen vormen ze een fantastische beeldentuin.

En dat is precies waarom dit zo’n ideale plek is voor het Juttersfestival. Een plek waar muziek en publiek elkaar raken en waar ieder artiest met zijn eigen stijl de ruimte krijgt. En samen vormen ze een fantastisch festival.

Helaas wordt het Juttersfestival dit jaar beperkt tot 1 dag, in tegenstelling tot de normale drie dagen. De grootste sponsor heeft zich teruggetrokken waardoor de organisatie zich genoodzaakt zag de programmering van de andere twee dagen volledig te schrappen.


Maar die ene dag die overblijft wordt een groot feest. Letterlijk. Het wordt de 50-ste verjaardag van de Bintangs. De avond begint met een superworkshop waarbij iedereen die mee wil doen en een muziekinstrument meeneemt in 45 minuten en nummer van de Bintangs instudeert. Het uitvoeren van dit muziekstuk door al deze mensen is vervolgens de officiële opening van het festival en het begin van een avond volledig georganiseerd rond de Bintangs. Met natuurlijk de Bintangs zelf, maar ook met het bassenkollektief KraKraSound waar Frank Kraayeveld deel van uit maakt.

Mooie muziek, gezelligheid én een mooie plek gegarandeerd dus. En je kunt erbij zijn. Op vrijdag 1 juli. In Wijk aan Zee. En het zou mooi zijn als jullie allemaal zouden komen om samen met mij en al die andere gezellige mensen dit feestje te vieren.

En om de organisatie te laten zien dat het publiek behoefte heeft aan een Juttersfestival.